 Shiatsu (shi = vinger, atsu = druk) is een manier van lichaamstherapie of massage die onder
andere is ontwikkeld in Japan door Tokujiro Namikoshi, en later door zijn zoon Toru Namikoshi.
Beiden ontwikkelden hun kennis door "trial and error".
Shiatsu is gebaseerd op westerse kennis over anatomie en fysiologie, maar niet op de westerse
vormen van therapie. Shiatsu wordt o.a. gebruikt bij rugpijn, migraine en whiplash.
Bij Shiatsu worden de duimen, handpalmen, en vingers gebruikt om druk uit te oefenen op
bepaalde plaatsen op het lichaam. Hierbij wordt door de behandelaar niet met spierkracht gewerkt
maar wordt het eigen lichaamsgewicht gebruikt om druk uit te oefenen.
De manier van masseren van Tokujiro Namikoshi of die van Toru Namikoshi kreeg een breder
draagvlak laat in de jaren 50. In Japan is de opleiding tot klassieke Shiatsu-therapeut gereguleerd
door de overheid.
ontwikkeling van Shiatsu
Namikoshi's zoon Toru studeerde chiropractie in de VS. Hij verwierf kennis over de ruggengraat en de viscera (de interne organen in de buik- en borstholte) en breidde zo de kennis van de klassieke
Shiatsu van zijn vader uit.
Namikoshi was niet op de hoogte van de Chinese geneeskunst. Latere beoefenaars van Shiatsu, zoals
Shizuto Masunaga (een student van Namikoshi), begonnen overeenkomsten te ontdekken met de Chinese
geneeskunst daar waar het betreft de locaties waar op het lichaam druk wordt uitgeoefend.
Deze komen overeen met de punten die in de Chinese geneeskunst als punten op meridianen bekend
staan (acupunctuurpunten).
Echter, in tegenstelling tot de uit de Chinese geneeskunst bekende methoden acupunctuur en acupressuur
waarbij specifieke, gedefinieerde punten op de meridianen gestimuleerd worden voor het behandelen van
een aandoening, wordt bij Shiatsu op álle punten, die met een meridiaan overeenkomen, druk uitgeoefend.
De Shiatsuvorm ontwikkeld door Masunaga is bekender in Europa dan in Japan.
De klassieke vorm van Shiatsu heeft de volgende karakteristieken: Massage wordt gedaan met de blote handen (geen apparaten, ellebogen, knieën, of voeten).
Er wordt alleen druk uitgeoefend aan het oppervlak van het lichaam (sommige nieuwere stijlen gebruiken ook wrijvingen en het uitrekken van de armen en benen)
Men blijft geheel gekleed (in nieuwere stijlen alleen als dat gewenst is).  Behandeling De therapie wordt gebruikt bij de volgende aandoeningen: rugpijn
migraine of andere soorten hoofdpijn whiplash en stijfheid in de nek gereduceerde mobiliteit menstruatiepijnen spijsverteringproblemen verschijnselen van astma sportblessures "frozen shoulder" ischias hypertensie Fysieke aandoeningen, emotionele onevenwichtigheid en mentale rusteloosheid (in combinatie met counseling).
Stijlen Er zijn vele verschillende stijlen binnen Shiatsu. Zo zijn er veel leraren die hun eigen specialisatie ontwikkelden en die na verloop van tijd uitgroeiden tot een specifieke stijl binnen Shiatsu.
De stijl van Namikoshi is een zeer specifieke stijl vooral gericht op fysieke symptomen en het
corrigeren van fysieke onbalans.
Een meer algemene en bekende stijl is wat men noemt de klassieke Shiatsu. Hierbij wordt vooral
gewerkt met de klassieke meridianen die men ook bij acupunctuur gebruikt.
Een andere belangrijke strekking binnen Shiatsu is de Zen-Shiatsu stijl van Masunaga-sensei.
Uit zijn eigen ervaringen en studies breidde hij de klassieke meridianen verder uit. Hij legde ook
veel nadruk op de ontwikkeling van de beoefenaar zelf om meer in zijn kern te komen en anderen
aan te raken vanuit het eigen centrum. De kern van de mens is zijn diepste ervaringsniveau en is
existentieel van aard. Dit is het ervaringsniveau van het hart.
Het centrum van de mens wordt in Japan Hara genoemd. Het is het gevoelscentrum van de mens
dat in staat is zowel impulsen van buitenaf als ook signalen van het hart waar te nemen.
Hiermee worden niet de bedachte emoties bedoeld die zich als reacties op impulsen voordoen.
In sommige stijlen werkt men ook meer met de wondermeridianen (dit zijn extra meridianen).
Onder andere Kawada sensei ontwikkelde dit systeem.
Zen-shiatsu
Zen-Shiatsu is een oosterse therapie die onder andere werkt met het systeem van energiebanen, de meridianen. De kracht van Zen en daardoor de massage komt uit de geest die in zichzelf rust.
De rust ontstaat uit stilte en in de stilte ervaart men de ruimte.
Zichzelf in de rust ervaren geeft de mogelijkheid om op weg te gaan en de eigen gewoonte patronen
te erkennen en vervolgens los te laten.
Het is een begeleiding om mensen bij het gevoelscentrum te brengen, om vanuit de eigen wil te
kunnen leven.
Dit proces ontvouwt zich vanuit het vermogen om te kunnen waarnemen. Waarnemen is luisteren,
luisteren vanuit het gevoel, het Hara in Japans. Het Hara kan beschouwd worden als een energetische
klankschaal die in de buik net onder de navel zit. Wordt men door een impuls geraakt komt deze
klankschaal door trillingen in beweging. Het waarnemen ervan is oefenen en om steeds zuiverder te
kunnen waarnemen is er een begeleider nodig die ervoor zorgt dat de aandacht naar de buik kan dalen
en minder in het hoofd zit. Dit proces brengt de balans van lichaam, geest en ziel in harmonie en
spreekt het zelfgenezende vermogen van de mens aan.
Het is een uitnodiging om dieper te dalen in het lichaam en de stilte en rust van het centrum te ervaren
en de vreugde van het kern.
Uit Wikipedia: de vrije encyclopedie. |